Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Αυτισμός. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Αυτισμός. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τετάρτη 2 Απριλίου 2014

       2 Απριλίου Παγκόσμια Ημέρα Αυτισμού

Από την 1η Νοεμβρίου 2007, με απόφαση της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ, καθιερώθηκε να γιορτάζεται κάθε χρόνο η Παγκόσμια Ημέρα Αυτισμού στις 2 Απριλίου, αρχής γενομένης από το 2008.
        Σκοπός της ημέρας αυτής είναι η ενημέρωση της παγκόσμιας κοινής γνώμης για τον αυτισμό και τα βήματα που πρέπει να γίνουν για την ομαλή ένταξη των ατόμων με αυτισμό στην κοινωνία. Η ενημέρωση έχει διττό στόχο: το σεβασμό στην προσωπικότητα και τη μοναδικότητα του αυτιστικού παιδιού και τη δημιουργία δομών για την πρώιμη διάγνωση και φροντίδα των παιδιών αυτών και των οικογενειών τους. Η Παγκόσμια Ημέρα Ευαισθητοποίησης και Ενημέρωσης για τον Αυτισμό είναι πάνω απ’ όλα μια ημέρα αφιερωμένη στο παιδί με αυτισμό.
     Ο αυτισμός είναι μια διάχυτη αναπτυξιακή διαταραχή, που χαρακτηρίζεται από μειωμένη κοινωνική αλληλεπίδραση και επικοινωνία, καθώς και από περιορισμένη, επαναλαμβανόμενη και στερεότυπη συμπεριφορά. 
         Στις ΗΠΑ γεννιέται 1 παιδί με αυτισμό κάθε 20 λεπτά. Ο αυτισμός είναι πέντε φορές πιο συχνός στα αγόρια απ’ ό,τι στα κορίτσια και πιο συχνός στα παιδιά των λευκών απ’ ό,τι σε αυτά των μαύρων ή των ισπανόφωνων, επισημαίνει το Ομοσπονδιακό Κέντρο Ελέγχου και Πρόληψης Ασθενειών.
     Όλα τα άτομα με αυτισμό μπορούν να επωφεληθούν από την έγκαιρη διάγνωση, την πρόσβαση σε κατάλληλες υπηρεσίες και την υποστήριξη.






















Κυριακή 18 Νοεμβρίου 2012


Δόμηση ημερήσιου προγράμματος


Φτιάξτε ένα ημερήσιο ή εβδομαδιαίο πρόγραμμα για το «τι θα κάνουμε»

Πολλές είναι οι φορές που ανακοινώνουμε στα παιδιά τελευταία στιγμή ότι πρέπει να αφήσουν το παιχνίδι τους εκείνη τη στιγμή γιατί πρέπει να πάνε στο μπαλέτο, στο κολυμβητήριο ή γιατί είναι η ώρα να πάνε στο σχολείο κτλ. Τα παιδιά προσχολικής αλλά και σχολικής ηλικίας (πρώτη, δευτέρα δημοτικού) δεν έχουν την αίσθηση του προγράμματος στο μυαλό τους, των δραστηριοτήτων ή πραγμάτων που πρέπει να κάνουν καθώς και των ημερών της εβδομάδας, με αποτέλεσμα να τους φαίνονται όλα ξαφνικά. 

Ένας εύκολος τρόπος για να ξέρει το παιδί μας το τι πρέπει να κάνει ή το που πρέπει να πάει και με ποια σειρά θα τα κάνει, είναι να δημιουργήσουμε έναν ημερήσιο και εβδομαδιαίο πρόγραμμα με τις ασχολίες και τις υποχρεώσεις του. 
Το πρόγραμμα TEACCH είναι ιδιαίτερα χρήσιμο στην περίπτωση που το παιδί μας έχει την ανάγκη να γνωρίζει τί θα ακολουθήσει μετά, διευκολύνει τις μεταβάσεις, χτίζει την ανεξαρτησία, οργανώνει τον χώρο και το χρόνο, διδάσκει ελαστικότητα και προγραμματίζει αγαπημένες δραστηριότητες.

Έτσι το βοηθάμε και να είναι πάντα σε θέση να ξέρει τις δραστηριότητές του αλλά και να αρχίζει σιγά σιγά να έχει μια καλύτερη αίσθηση του χρόνου (πριν – τώρα – μετά) και στη συνέχεια να αντιλαμβάνεται καλύτερα το χθες – σήμερα – αύριο.

Παρακάτω σας παρουσιάζουμε έναν, από τους πολλούς, τρόπο κατασκευής τπυ προγράμματος του παιδιού. Ο τρόπος δόμησης του εκάστοτε προγράμματος, μην ξεχνάτε πως θα πρέπει να είναι εξατομικευμένος, σύμφωνα με τις ιδιαίτερες ανάγκες και δυνατότητες του παιδιού (π.χ εικόνες ή λέξεις των δραστηριοτήτων, οριζόντια ή κάθετη δόμηση, μετάβαση με κάρτα ή λεκτικά, διάρκεια προγράμματος, κ.λ.π).

Υλικά που πρέπει να χρησιμοποιήσουμε : 
- Ένα μεγάλο χαρτόνι 
- Μαρκαδόρους 
- Post it σε σχήμα βέλους που κολλάμε και ξεκολλάνε εύκολα. 

Χωρίζουμε το χαρτόνι με τις μέρες τις εβδομάδας στην πάνω οριζόντια γραμμή και στην κάθετη αριστερή πλευρά γράφουμε ή ζωγραφίζουμε το τι πρέπει να κάνει. Π.χ. 
-Δευτέρα : Σχολείο – Σπίτι – Μαθήματα – Μπαλέτο – Σπίτι – Παιχνίδι – Ύπνος 
- Τρίτη : Σχολείο – Οδοντίατρο – Μαθήματα – Σπίτι – Παιχνίδι – Τηλεόραση – Ύπνος κτλ 

Ανάλογα με το τι έχει να κάνει το παιδί κατεβάζετε και το βελάκι post it στη σωστή δραστηριότητα. 
Είναι στο χέρι του καθενός πόσο αναλυτικό ή πόσο επιγραμματικό θα φτιάξει το πρόγραμμά του, ανάλογα σε τι θέλει να βοηθήσει το παιδί του. 
Αν ένα παιδί έχει δυσκολία στις μετακινήσεις από το σπίτι σε άλλα μέρη, τότε θα χρησιμοποιηθούν μόνο οι δραστηριότητες που γίνονται εκτός σπιτιού. Π.χ σχολείο – σπίτι – μπαλέτο – ζωγραφική – σπίτι .

Αν ένα παιδί έχει δυσκολία στο να οργανωθεί μέσα στο σπίτι τότε μπορεί να γίνει το πρόγραμμα μόνο με καθημερινές ρουτίνες του σπιτιού π.χ. πίνω γάλα – φοράω ρούχα- πάω σχολείο – πλένω χέρια – τρώω – κοιμάμαι – βλέπω τηλεόραση κτλ. 

Σε πιο μεγάλα παιδιά μπορεί να γίνει ακριβώς ο ίδιος πίνακας αλλά και με χρήση του ρολογιού π.χ. τηλεόραση 20 λεπτά – παιχνίδι 1 ώρα – διάβασμα 1 ώρα κτλ.
Μην ξεχάσετε όμως να ενημερώσετε από την αρχή το παιδί ότι κάποιες φορές μπορεί κάτι να αλλάξει στο πρόγραμμα, κάτι να προστεθεί ή να αφαιρεθεί. Όσο πιο νωρίς το έχετε ενημερώσει τόσο πιο εύκολα θα το δεχτεί και το παιδί. Συμβουλευτείτε εκπαιδευμένους, στη συγκεκριμένη μέθοδο, θεραπευτές, προκειμένου να το εφαρμόσετε σωστά και με ασφάλεια.

Πηγή: http://paidikaiergotherapeia.blogspot.gr/2012/04/blog-post_5374.html

Τετάρτη 3 Οκτωβρίου 2012

Τρίτη 31 Ιουλίου 2012


10 tips για να υποστηρίξουμε το παιδί με αυτισμό...


Στην προσπάθεια μας να λειτουργήσουμε υποστηρικτικά στην εκπαίδευση και μάθηση των παιδιών με αυτισμό θα πρέπει να λαμβάνουμε πάντα υπόψιν μας τις δυσκολίες αλλά και τις ικανότητες του εκάστοτε παιδιού.

Εκτός από αυτό όμως, προκειμένου να εκπαιδεύσουμε και να διδάξουμε ένα παιδί με αυτισμό, ακολουθούμε κάποιες βασικές αρχές άρρηκτα συνυφασμένες με τη φύση και τα χαρακτηριστικά των δυσκολιών του.

Ακολουθούν 10 χρήσιμα tips που μπορούμε να έχουμε κατά νου κατά τη διάρκεια της διδασκαλίας :

1) Εξηγείστε σε κάθε στάδιο της εκπαίδευσης τι πρόκειται να κάνετε μαζί με το παιδί, τι θα ακολουθήσει και γιατί.

2) Δώστε στο παιδί επαρκή χρόνο για να κατανοήσει τις πληροφορίες που του δίνετε και αν δεν σας δωθεί άμεση απάντηση περιμένετε μερικά δευτερόλεπτα πριν προχωρήσετε.

3) Οι ερωτήσεις σας θα πρέπει να είναι άμεσες και “καθαρές”, χρησιμοποιώντας απλό λεξιλόγιο και εικόνες όπου κρίνεται απαραίτητο – μη βασίζεστε στο παιδί να κατανοήσει από μόνο του πλήρως όσα του ζητάτε ή να ερμηνεύσει τη δική σας γλώσσα του σώματος.

4) Τα άτομα με αυτισμό δυσκολεύονται στη μεταφορική σημασία του λόγου, οπότε δώστε ιδιαίτερη προσοχή στη χρήση του, όπως και στο χιούμορ, το οποίο δυσκολεύονται να κατανοήσουν.

5) Διατηρήστε μια ρουτίνα, είτε πρόκειται για τη δόμηση του χώρου και του περιβάλλοντος, είτε για το πρόγραμμα της διδασκαλίας. Πολλά παιδιά με αυτισμό είναι πιο λειτουργικά όταν γνωρίζουν τι πρόκειται να ακολουθήσει, καθώς έτσι νιώθουν ασφάλεια.

6) Το παιδί ενδέχεται να αντιμετωπίζει δυσκολία στην κοινωνική αλληλεπίδραση. Η δυσκολία αυτή εντοπίζεται κυρίως στην αποφυγή ή τη πλήρη απουσία βλεμματικής επαφής, στην ασυνήθιστη χρήση της γλώσσας του σώματος αλλά και στη μη κατάλληλη χρήση του προφορικού λόγου (π.χ. μπορεί να μιλήσει για κάτι άσχετο με το θέμα του μαθήματος ή της συζήτησης ή μπορεί να πάρει το λόγο χωρίς να του έχει δοθεί κτλ.).

7) Να αποτρέπουμε τις επαναλαμβανόμενες συμπεριφορές/στερεοτυπίες και πότε?? Κατά τη διάρκεια του μαθήματος δεν είναι ιδιαίτερα ωφέλιμες για το παιδί, όμως στην ώρα του ελεύθερου παιχνιδιού μπορεί να είναι ένας τρόπος για να χαλαρώσει… Και πάλι, το πότε θα κρίνει ο θεραπευτής να παρέμβει στις στερεοτυπίες του παιδιού εξαρτάται από τον ίδιο, τους στόχους του προγράμματός του και φυσικά τις ανάγκες του μαθητή του!

8 ) Το περιβάλλον παίζει πολύ σημαντικό ρόλο! Μερικά άτομα είναι ευαίσθητα στο φως, στις κινήσεις, στους ήχους, στο άγγιγμα, στις μυρωδιές… Προκειμένου να αποφύγετε κρίσεις άγχους του παιδιού κρατήστε την αίθουσα διδασκαλίας καθαρή και ήσυχη.

9) Κάθε φορά που τα πράγματα δυσκολεύουν, λάβετε υπόψιν σας οτι η συμπεριφορά του παιδιού είναι άμεσα συνυφασμένη με τη διαταραχή την οποία έχει. Οπότε αντιμετωπίστε την κατάσταση με υπομονή, ηρεμία και κατανόηση!

10) Κρατήστε συχνή και καλή επαφή με ΟΛΟΥΣ όσους ασχολούνται με το παιδί – θεραπευτές, δασκάλους στο σχολείο, συμβούλους αλλά κυρίως με τη στενή και -αν είναι εφικτό- με την ευρύτερη οικογένεια του. Αλλά κυρίως με το ίδιο το παιδί! Ακούστε τις ανάγκες τους, εκφράστε τους τις δικές σας και προσπαθήστε να διατηρήσετε μια κοινή πορεία για την εκπαίδευση του παιδιού!

Και κυρίως θυμηθείτε: δεν προσπαθούμε να αλλάξουμε το παιδί και σεβόμαστε τη μοναδικότητά του! Αντίθετα, προσπαθούμε να βελτιώσουμε τις αδυναμίες και να καλλιεργήσουμε τα δυνατά του σημεία!

Τρίτη 17 Ιουλίου 2012


  Εάν έχετε παιδί με Αυτισμό ή Σύνδρομο Asperger, σε αυτή τη σελίδα θα βρείτε μερικά παιχνίδια που θα το βοηθήσουν να καταλάβει τους ανθρώπους και τα συναισθήματα.


http://iautistic.com/free-autism-games.php

Τρίτη 10 Ιουλίου 2012

Νέα έρευνα υπόσχεται μια πιο έγκαιρη διάγνωση του αυτισμού


Η μελέτη ενός κοινού ηλεκτροεγκεφαλογραφήματος με τη βοήθεια ηλεκτρονικού υπολογιστή μπορεί να εντοπίσει στον εγκέφαλο παιδιών ηλικίας ακόμα και μόλις δύο ετών το «αποτύπωμα» του αυτισμού, σύμφωνα με μία νέα αμερικανική επιστημονική έρευνα. 

Η μελέτη υπόσχεται μία πιο αντικειμενική μέθοδο πρόωρης διάγνωσης, που θα συμβάλει στην καλύτερη αντιμετώπιση της πολύπλοκης αναπτυξιακής διαταραχής του αυτισμού, όμως πρώτα πρέπει να επιβεβαιωθεί και από άλλες παρεμφερείς έρευνες.

Οι ερευνητές των τμημάτων νευρολογίας και ψυχιατρικής του Νοσοκομείου Παίδων της Βοστώνης, με επικεφαλής τον δρα Φρανκ Ντάφι, που δημοσίευσαν τα ευρήματά τους στο ιατρικό περιοδικό "BMC Medicine", σύμφωνα με το BBC, μελέτησαν την ηλεκτρική δραστηριότητα στον εγκέφαλο περίπου 1.000 παιδιών ηλικίας δύο έως 12 ετών. 

Οι επιστήμονες κατάφεραν -με τη βοήθεια ειδικών υπολογιστικών αλγορίθμων που είχαν αναπτύξει- να διακρίνουν εκείνα τα παιδιά που όντως είχαν αυτισμό από τα υπόλοιπα που δεν είχαν ανάλογο πρόβλημα.

Το ποσοστό επιτυχίας της διάγνωσης κυμάνθηκε στο 90%. Το αυτιστικό «αποτύπωμα» αφορά πρωτίστως μειωμένες συνδέσεις ανάμεσα ορισμένες περιοχές του εγκεφάλου, ιδίως στο αριστερό ημισφαίριο που ρυθμίζει και την ανάπτυξη της γλώσσας.

Ο αυτισμός δεν θεωρείται πλέον μία μεμονωμένη πάθηση, αλλά ένα ευρύ φάσμα διαταραχών με μια ποικιλία συμπτωμάτων και βαθμού σοβαρότητας. Συνήθως, τ’ αυτιστικά παιδιά δυσκολεύονται να βγουν από τον κόσμο τους και να επικοινωνήσουν με τους γύρω τους. 

Η διάγνωση συχνά αργεί κι ένας ασθενής μπορεί επί χρόνια να μην έχει διαγνωστεί κατάλληλα. Η έως τώρα διάγνωση κατά κύριο λόγο βασίζεται στην υποκειμενική κρίση των γιατρών, καθώς δεν υπάρχουν αντικειμενικοί βιοδείκτες ή ακριβείς απεικονιστικές τεχνικές.

Οι ερευνητές σκοπεύουν να επαναλάβουν τα πειράματά τους με μία δεύτερη ομάδα παιδιών που πάσχουν από το σύνδρομο Άσπεργκερ, που θεωρείται μία πιο ήπια μορφή αυτισμού. 

Συνήθως, οι άνθρωποι με Άσπεργκερ έχουν νοημοσύνη υψηλότερη του μέσου όρου και δυσκολεύονται λιγότερο να μιλήσουν σε σχέση με τους υπόλοιπους αυτιστικούς. 
Όπως είπε ο Ντάφι, η νέα μελέτη θα βοηθήσει να δοθεί και μία οριστική απάντηση, αν το σύνδρομο Άσπεργκερ τελικά, θα έπρεπε να θεωρηθεί μία διαταραχή ξεχωριστή από τον αυτισμό.

Η τεχνική υπολογιστικής ανάλυσης του εγκεφαλογραφήματος μπορεί επίσης, κατά τους Αμερικανούς ερευνητές, να κάνει έγκαιρη διάγνωση κατά πόσο τα μικρότερα αδέλφια ενός παιδιού με αυτισμό κινδυνεύουν κι αυτά να εμφανίσουν ανάλογη διαταραχή (ένα τυπικό άγχος σε μία οικογένεια που έχει ήδη ένα αυτιστικό παιδί).

Ακόμα η νέα μέθοδος μπορεί, σε επόμενο στάδιο, να βοηθήσει στην αξιολόγηση της αποτελεσματικότητας που έχουν οι διάφορες θεραπευτικές τεχνικές για τον αυτισμό.

Πηγή: http://paidagwgos.blogspot.com

Πως νιώθει ένα παιδί με αυτισμό...


Το video αυτό έχει δημιουργηθεί από έναν Αμερικανό 30 ετών με διάγνωση αυτισμού υψηλής λειτουργικότητας.

Κυριακή 20 Μαΐου 2012


Ο ρόλος των γονέων στη σημασία της έγκαιρης διάγνωσης του αυτισμού



Τι είναι ο αυτισμός;
Ο αυτισμός είναι μια ισόβια νευροαναπτυξιακή διαταραχή του ατόμου που οφείλεται σε προβλήματα στη φυσιολογία του εγκεφάλου και έχει γενετικό υπόβαθρο. 1 στα 150 παιδιά θα εμφανίσει αυτισμό, ενώ είναι 4 φορές πιο συχνός στα αγόρια απ' ό,τι στα κορίτσια. Τα παιδιά με αυτισμό εμφανίζουν δυσκολίες κυρίως στην επικοινωνία και στις κοινωνικές και συναισθηματικές δεξιότητες. Το νοητικό δυναμικό τους ποικίλει σημαντικά γι' αυτό ακριβώς κάνουμε λόγο για «φάσμα του αυτισμού» ή «διάχυτες αναπτυξιακές διαταραχές» εκ των οποίων ο αυτισμός είναι η συνηθέστερη διαταραχή.

Γιατί είναι τόσο σημαντικά τα πρώτα χρόνια ανάπτυξης του παιδιού;
Τα πρώτα χρόνια της ανάπτυξης του παιδιού αποτελούν έναν σημαντικά αξιόπιστο δείκτη για τη φυσιολογική ή μη φυσιολογική εξέλιξη του.
Οι πρώτοι παρατηρητές της ανάπτυξης αυτής του παιδιού δεν είναι άλλοι από τους γονείς του.
Εκτιμώντας λοιπόν τη φυσιολογική και αναμενόμενη εξέλιξη σε τομείς όπως: γλωσσικές ικανότητες, συναισθηματικές και κοινωνικές δεξιότητες και γνωστική ανάπτυξη, είναι εύκολο οι γονείς να παρατηρήσουν πότε μια συμπεριφορά του παιδιού καθυστερεί ή υπολείπεται της φυσιολογικής.
Στην περίπτωση που επισημανθεί καθυστέρηση σε κάποιον τομέα της ανάπτυξης του παιδιού ή ακόμα απώλεια κεκτημένων δεξιοτήτων του, θα πρέπει άμεσα να απευθυνθούν στον παιδίατρο και κατόπιν εφόσον κριθεί απαραίτητο σε κάποιον ειδικό αναπτυξιολόγο.

Ποια σημάδια θα πρέπει να οδηγήσουν τους γονείς σε άμεση αξιολόγηση του παιδιού;
Το παιδί ...
• δεν απλώνει τα χέρια προς αντικείμενα, δεν τα κρατά, ούτε τα βάζει στο στόμα του (3 μηνών)
• δε χαμογελάει και αρνείται την αγκαλιά (7 μηνών)
• δεν αντιδρά στο «όχι», ούτε σε ήχους (12 μηνών)
• δε μιλάει (16 μηνών)
• δεν οργανώνει φανταστικό παιχνίδι και δεν μιμείται/ενδιαφέρεται για άλλα παιδιά (από 2 ετών)
• είναι πολύ επιθετικό, έχει συχνές εκρήξεις θυμού ή είναι πολύ ντροπαλό (5 ετών)
• έχει δυσκολία στο φαγητό, στον ύπνο και στη χρήση της τουαλέτας (5 ετών)
• είχε ξεκινήσει να λέει κάποιες λέξεις και ξαφνικά σταμάτησε



Πηγή: www.childit.gr

Παρασκευή 11 Μαΐου 2012


Αυτισμός. Η πρόκληση της τάξης. Μέρος γ’



Όπως είδαμε και στα προηγούμενα άρθρα τα παιδιά με αυτισμό έχουν ιδιαίτερα χαρακτηριστικά που εμπλέκονται στην διαδικασία της μάθησης. Η πραγματοποίηση κάποιων προσαρμογών λοιπόν, στην τάξη αλλά και στον τρόπο που προσέγγισης των παιδιών, μπορεί να βοηθήσει σημαντικά τόσο στον χρόνο προσοχής αλλά και στην ευκολία εκμάθησης νέων δεξιοτήτων.

Σε αυτό το άρθρο θα πούμε λίγα λόγια για μια συχνή δυσκολία που συναντάμε…..

Μη φυσιολογικές αντιδράσεις σε διάφορα ερεθίσματα.

Το πρόβλημα …
Η Μαρία έχει μεγάλη δυσκολία στο να φιλτράρει εξωτερικούς θορύβους στην τάξη και δεν μπορεί να παραμείνει συγκεντρωμένη παρά μόνο για κάποια δευτερόλεπτα ενώ συχνά γίνεται βίαιη προς τον εαυτό της αλλά και προς τα άλλα παιδιά… Είναι απαραίτητο να δοθεί μια λύση, διαφορετικά η συμμετοχή της στην τάξη είναι εξαιρετικά αμφίβολη…

Οι λύσεις …
Δεν μπορούμε σε καμιά περίπτωση να αποφύγουμε κάθε θόρυβο και διασπαστικό παράγοντα σε μια τάξη αλλά μπορούμε να:

  • Απαιτήσουμε -αν είναι διαθέσιμη- μια τάξη του σχολείου στην οποία ο θόρυβος του διαδρόμου να είναι όσο το δυνατόν πιο μικρός!
  • Αν είναι δυνατό να χρησιμοποιήσουμε μοκέτες ή χαλιά για το πάτωμα της τάξης!
  • Αντί για μαυροπίνακα με κιμωλία να χρησιμοποιήσουμε λευκό πίνακα με μαρκαδόρους!
  • Για τα παιδιά που έχουν σημαντικές δυσκολίες θα μπορούσαμε να κατασκευάσουμε γιλέκα με βάρος! (Σε γενικές γραμμές ηρεμούν το παιδί και το βοηθούν αρκετά, αλλά θα πρέπει να συμβουλευτείτε και τον εργοθεραπευτή του παιδιού).
  • Επίσης για τα παιδιά που διασπώνται εύκολα οπτικά, θα μπορούσαμε να φτιάξουμε ένα Π από φελιζόλ όπου θα υπάρχει μπροστά του και πάνω στο θρανίο (βλέπε φώτο) ώστε τα οπτικά ερεθίσματα να είναι μόνο τα απαραίτητα!
  • Κάθε μαθητής να έχει την δικιά του θέση και θα πρέπει να είναι όσο περισσότερο απομακρυσμένη από τις υπόλοιπες ώστε να μειώσουμε τους διασπαστικούς παράγοντες.
  • Δουλεύουμε με τα παιδιά με τις μεγαλύτερες δυσκολίες ‘’μέσα’’ στο Π που έχουμε κατασκευάσει και αφιερώνουμε όσο χρόνο χρειάζεται ώστε να είμαστε σίγουροι ότι μπορούν να δουλέψουν μόνα ους.
  • Αν το έντονο πρωινό φως ενοχλεί κάποια παιδιά προσπαθούμε να το ρυθμίσουμε με κουρτίνες ή τοποθετώντας τα παιδιά σε ένα περισσότερο προστατευμένο σημείο.
  • Σε γενικές γραμμές όταν δουλεύουμε με τεχνητό φως προτιμούμε το λευκό φως από το κίτρινο. Οι λάμπες φθορίου συνήθως είναι καλύτερες!
  • Κινητοί τοίχοι και άλλα αντικείμενα που θα μπορούσαν να διαχωρίσουν την τάξη, πολλές φορές χρησιμεύουν όταν χρειάζεται να απομονώσουμε κάποιον διασπαστικό παράγοντα!
  • Επίσης, αν είναι δυνατό, μπορούμε να χωρίσουμε την τάξη σε γωνιές για διαφορετικές “δουλειές” (ομαδικά παιχνίδια, ατομική μελέτη, ελεύθερος χρόνος, κλπ). Θα μας βοηθήσει αρκετά ώστε να είναι ξεκάθαρο το τί κάνει ο κάθε μαθητής και να μην διασπά τον άλλο!

Κάποιες προτάσεις μπορούν να εφαρμοστούν, κάποιες θα λειτουργήσουν θετικά ενώ κάποιες άλλες όχι, αλλά θα έχουμε κάνει ένα βήμα προς τη σωστή προσέγγιση για τα παιδιά με αυτισμό!

Πηγή: www.ikidcenters.com

Τετάρτη 9 Μαΐου 2012


Αυτισμός. Η πρόκληση της τάξης. Μέρος β’



Στο προηγούμενο άρθρο είδαμε κάποια βασικά σημεία – κλειδιά που θα πρέπει να έχουμε πάντα στο μυαλό μας όταν προσπαθούμε να εκπαιδεύσουμε και εντάξουμε ένα παιδί με αυτισμό στην σχολική τάξη.

Θα πρέπει λοιπόν να σχεδιάζουμε προσεκτικά την παρέμβασή μας, να είμαστε καλά οπλισμένοι με μπόλικη υπομονή και να μην τα παρατάμε ποτέ. Να επιμένουμε στην κατάκτηση των στόχων μας οι οποίοι φυσικά θα είναι στρατηγικά και ρεαλιστικά δομημένοι.

Απαραίτητο όμως είναι και να κατανοήσουμε και τα στοιχεία της ίδιας της διαταραχής και συγκεκριμένα, ιδιαίτερα γνωρίσματα που παρατηρούμε όταν δουλεύουμε με παιδιά με αυτισμό στην τάξη.

  Δεξιότητες και ικανότητες
… οι οποίες εμφανίζουν ανομοιογένεια δυναμικότητας στα παιδιά με αυτισμό. Για παράδειγμα, ένας μαθητής με αυτισμό μπορεί να ζωγραφίζει και να γράφει με χαρακτηριστική ευκολία αλλά παράλληλα να μην καταφέρνει να κουμπώσει το μπουφάν ή να δέσει τα κορδόνια του!

 Ανάγνωση λέξεων ή φράσεων
… χωρίς κατανόηση. Πολλές φορές ένα παιδί μπορεί να αναγνωρίζει και διαβάζει λέξεις αλλά να μην τις κατανοεί. Χωρίς κατανόηση λοιπόν του τί ακριβώς διαβάζει, η ικανότητα να εκφωνεί τις λέξεις που βλέπει είναι αμφίβολη!

  Κατάκτηση δεξιότητας
… αφού δεν μπορούμε να είμαστε σίγουροι οτι ο μαθητής έχει κατακτήσει μια δεξιότητα μέχρι να μπορεί να αντεπεξέλθει σε αυτή χωρίς κόπο και με άνεση. η κατάκτηση έρχεται με συνεχή επανάληψη της εκπαίδευσης σε καθημερινή και εβδομαδιαία βάση. Όταν είμαστε σίγουροι οτι έχει κατακτηθεί την τσεκάρουμε αρχικά εβδομαδιαία και στη συνέχεια μηνιαία. Η επιβεβαίωση της κατάκτησης που με τόσο κόπο πραγματοποιήθηκε θα αποτελεί πηγή ικανοποίησης και χαράς για εμάς και τον μαθητή.

  Υπερευαισθησία σε εξωτερικά ερεθίσματα
… πολύ συχνά, μαθητές με αυτισμό εμφανίζουν μεγάλη ευαισθησία σε ακουστικά και άλλα ερεθίσματα. Ένας συνηθισμένος ήχος ή κίνηση για εμάς μπορεί να είναι απίστευτα διασπαστικός και ενοχλητικός για έναν μαθητή με αυτισμό. Ο ήχος ας πούμε του κλιματισμού, ένα αεροπλάνο που περνά ή οι φωνές άλλων μαθητών στον διάδρομο πιθανότατα είναι ο λόγος που ένα παιδί δεν μπορεί να λειτουργήσει σωστά μέσα στην τάξη.
Θα πρέπει λοιπόν να είναι σημαντικός παράγοντας που προσέχουμε όταν σχεδιάζουμε το πρόγραμμα και τον τρόπο διδασκαλίας του μαθητή. Όταν δίνουμε οδηγίες προσπαθούμε να μιλάμε σιγά και καθαρά, με όσο το δυνατόν πιο σύντομο τρόπο. Τέλος, θα πρέπει να είμαστε σίγουροι ότι ο μαθητής μπορεί να φιλτράρει σωστά τα ακουστικά και μη ερεθίσματα που δέχεται, διαφορετικά η ικανότητα συγκέντρωσής του θα είναι μηδενική.. Σκεφτόμαστε λύσεις όπως το να μην κάθεται κοντά σε παράθυρο/κλιματιστικό, στο οπτικό του πεδίο να είναι μόνο ό,τι χρειάζεται, ακόμα και την χρήση ακουστικών.

   Ετοιμότητα για μάθηση
… όπου θα πρέπει να διαχωρίσουμε δύο πράγματα: την ικανότητα για μάθηση και την μη προσαρμοστική συμπεριφορά. Λίγο δύσκολο να τα διαχωρίσουμε, ιδιαίτερα όταν πρόκειται για μαθητές με αυτισμό, οι οποίοι είναι αρκετά πίσω από τους συνομηλίκους τους σε επίπεδο δεξιοτήτων. Η αλήθεια είναι ότι δύσκολα μπορούμε να αναγνωρίσουμε αρκετές φορές αν μια αντίδραση συμβαίνει επειδή ο μαθητής δεν μπορεί να τα καταφέρει – δηλαδή δεν είναι έτοιμος για αυτό το βήμα ή απλά δεν βρίσκει κανένα ενδιαφέρον σε αυτό και δεν έχει κανένα κίνητρο ώστε να προσπαθήσει. Το καλύτερο που έχουμε να κάνουμε είναι να υπολογίσουμε πόσο πίσω είναι συνολικά και να ξεκινήσουμε από εκεί…

Η Μαρία, είναι τεσσάρων ετών αλλά οι δεξιότητές της είναι στο ίδιο επίπεδο με ένα παιδί στο τέλος της βρεφικής ηλικίας, δηλαδή γύρω δύο χρόνια.. Σε γενικές γραμμές ένα παιδί στην ηλικία των δύο δεν είναι έτοιμα για εκπαίδευση στην χρήση τουαλέτας οπότε και η Μαρία, ανεξάρτητα από την χρονολογική της ηλικία δεν είναι ακόμη έτοιμη για την εκπαίδευση.

Η λειτουργική της ηλικία θα πρέπει να ανέβει γύρω στους 36 μήνες πριν η εκπαίδευση στην τουαλέτα μπορεί να γίνει με επιτυχία. Βέβαια, μπορεί αυτό μπορεί να γίνει όταν θα ειναι πέντε ετών, ακόμα και έξι. Η προσπάθεια όμως να εκπαιδεύσω την Μαρία σε κάτι για το οποίο ΔΕΝ είναι έτοιμη θα αποβεί το πιθανότερο καταστροφικό για την ίδια και κάθε άλλο εμπλεκόμενο… Ιδιαίτερα αν μπερδέψουμε τις αντιδράσεις και την ανικανότητα εκπαίδευσης με την ικανότητα για μάθηση και την μη προσαρμοστική συμπεριφορά!!!!

Η αρχή αυτή ισχύει σε γενικές γραμμές σε κάθε κατηγορία δεξιοτήτων.

Πηγή: www.ikidcenters.com

Τρίτη 8 Μαΐου 2012



Το σποτ δημιουργήθηκε για λογαριασμό του Ινστιτούτου Υγείας του Παιδιού και της Ελληνικής Ακαδημίας Παιδιατρικής.
Περισσότερα από 1 στα 150 παιδιά βρίσκονται αντιμέτωπα με το φάσμα του αυτισμού. Η έγκαιρη υποστήριξη εξασφαλίζει στο παιδί καλύτερη ποιότητα ζωής.



Αυτισμός. Η πρόκληση της τάξης. Μέρος α’



Συνήθως, οι μεγαλύτερες δυσκολίες στην εκπαίδευση παιδιών με αυτισμό είναι η αντιμετώπιση μη προσαρμοστικών συμπεριφορών και η συγκέντρωση. Για αυτό το λόγο η συμμετοχή των παιδιών στην τάξη και η διδασκαλία είναι εξαιρετικά δύσκολη.

Ξεκινώντας λοιπόν θα πρέπει να αναρωτηθούμε “πώς θα καταφέρουμε να διδάξουμε ένα παιδί που δεν καταφέρνει να συγκεντρωθεί και δεν συμμορφώνεται με τις παρατηρήσεις μας;”

Η λύση τις περισσότερες φορές βρίσκεται σε τρία σημεία:

Σχεδιασμός
Θα ήταν καλό να μπορούμε να προβλέψουμε κάθε πιθανότητα αλλά δυστυχώς κανείς δεν έχει αυτή την ικανότητα. Η αλήθεια ειναι όμως ότι με το να σχεδιάσουμε κάποια πράγματα, προλαβαίνουμε δυσάρεστες εκπλήξεις, το παιδί ειναι πιο εύκολο να συνεργαστεί μαζί μας και έτσι επισπεύδουμε την μάθηση. Για παράδειγμα αν κάποιο παιδί διασπάται εύκολα και δυσκολεύεται να παρακολουθήσει το μάθημα, τοποθετούμε το θρανίο του μακρυά από βιβλιοθήκες, παιχνίδια, άλλους μαθητές και υλικά που δεν ειναι μέρος του μαθήματος.

Υπομονή
Η υπομονή ειναι βασικό συστατικό που θα βοηθήσει εμάς αλλά και το παιδί. Δυστυχώς, αν δεν έχουμε υπομονή οι πιθανότητες επιτυχίας είναι μηδαμινές..

Η υπομονή ορίζεται ως η ικανότητα να αντέχεις πόνο, προβλήματα και δυσκολία χωρίς να παραπονιέσαι ή να εκνευρίζεσαι, η ικανότητα του να περιμένεις και να παρατηρείς κάτι χωρίς να χάνεις το ενδιαφέρον σου και να βαριέσαι… όσοι έχουν εργαστεί με παιδιά με ειδικές ικανότητες και πολύ περισσότερο με παιδιά στο φάσμα του αυτισμού, είμαι σίγουρος οτι κατανοούν απόλυτα την αναγκαιότητα της υπομονής.. Είναι λίγες οι φορές που κατακτιέται ένας στόχος και γενικεύεται χωρίς να χρειαστεί να επαναληφθεί η εκπαίδευση πολλές φορές αλλά…

“Για να πετύχεις, πρέπει να έχεις τρομερή επιμονή, τρομερή θέληση. “Θα πετάξω πάνω από τις θάλασσες”, λέει μια επίμονη ψυχή, ή “θα ανοίξω τα βουνά στα δύο”. Με τέτοια ενέργεια, με τέτοια θέληση και με σκληρή δουλειά, θα φτάσεις σίγουρα στο στόχο σου. “
(Σβάμι Βιβεκανάντα)

Επιμονή
Επιμονή που θα ξεπερνά το σημείο που κάποιοι θα τα παρατούσαν. Αυτό είναι πολύ σημαντικό αλλά θα πρέπει να είμαστε ακριβείς και ρεαλιστές σε αυτό που ζητάμε.. Δεν πρέπει ποτέ να ζητάμε κάτι από το παιδί αν δεν πιστεύουμε ότι μπορεί να το φέρει σε πέρας. Ζητάμε, επιμένουμε αλλά θα πρέπει να φροντίσουμε ώστε να εκπληρωθεί ο στόχος.

Προσπαθώ να εκπαιδεύσω ένα κοριτσάκι, την Μαρία στο να ολοκληρώσει μόνη της μια δραστηριότητα με ενσφηνώματα.. Αφιερώνω κάθε μέρα αρκετό χρόνο στο να ολοκληρώσει τη δραστηριότητα και να κατακτήσουμε τον στόχο μας, αντιμετωπίζοντας αντιδράσεις και κάθε δυσκολία. Κάθε μέρα λοιπόν η Μαρία ολοκληρώνει όλο και πιο γρήγορα την δραστηριότητα αλλά δυστυχώς χρειάζεται πάντα την βοήθειά μου. Μετά από λίγες μέρες λοιπόν αποφασίζω να την αφήσω μόνη της, θέτοντας σε κίνδυνο όλη την δουλειά των προηγούμενων ημερών. Ο κίνδυνος να παρατήσει την δραστηριότητα πριν ολοκληρωθεί είναι υπαρκτός και οι πιθανότητες πολλές…

Το αποτέλεσμα της απόφασης πραγματικά, είτε τα καταφέρει είτε όχι θα είναι θετικό. Αρχικά, αν ολοκληρώσει τη δραστηριότητα μόνη της, ένας μας στόχος θα έχει κατακτηθεί οπότε μπορούμε να προχωρήσουμε και λίγο παραπάνω.. Αν δεν τα έχει καταφέρει όμως, θα είναι σίγουρα πιο συγκεντρωμένη, συνεργάσιμη και υπομονετική κατά την εκπαίδευση του επόμενου στόχου..

Πηγή: www.ikidcenters.com

Παρασκευή 6 Απριλίου 2012


TΙ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΤΟ T E A C C H
(Treatment  Εducation of Autistic and Communication Handicapped Children)

Τι είναι 
Το TEACCH μεταφράζεται ως “Θεραπεία και Εκπαίδευση Παιδιών με Αυτισμό και Διαταραχές Επικοινωνίας”. Πρόκειται για ένα κρατικό πρόγραμμα, που υλοποιήθηκε το 1972 στην Ψυχιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου της Βόρειας Καρολίνας των ΗΠΑ ως συνέχεια μίας ερευνητικής δουλειάς, που είχε αρχίσει από το 1966.
Αποτελεί ένα πρόγραμμα εναλλακτικής εκπαίδευσης, που ενσωματώνει παρεμβάσεις στο  περιβάλλον του παιδιού και στο ημερήσιο πρόγραμμά του. Στηρίζεται στη δομημένη διδασκαλίακαι στη δόμηση του φυσικού περιβάλλοντος, του καθημερινού προγράμματος, των δραστηριοτήτων και του υλικού και στη χρήση οπτικών συνθημάτων για την ενίσχυση της επικοινωνίας. Το εκπαιδευτικό πρόγραμμα είναι εξατομικευμένο, ανάλογο του αναπτυξιακού επιπέδου του παιδιού και ενσωματώνει συμπεριφορικές και γνωστικές τεχνικές για την προώθηση της επικοινωνίας και της κοινωνικότητας . Μπορεί να εφαρμοστεί για δόμηση του σχολικού περιβάλλοντος αλλά και στο σπίτι.

Τι είναι η δομημένη διδασκαλία 
Η δομημένη διδασκαλία είναι μια στρατηγική που αναπτύχθηκε για διδασκαλία παιδιών με αυτισμό σε περιβάλλον τάξης, για να τα βοηθήσει να κατανοήσουν τι αναμένεται και πώς να λειτουργήσουν αποτελεσματικά σ’ αυτό. Βελτιώνεται έτσι η συμπεριφορά τους , δημιουργώντας κατάλληλα και κατανοητά περιβάλλοντα  που δεν προκαλούν άγχος και ανησυχία.
Όλες οι σχετικές μελέτες έχουν δείξει ότι το δομημένο ειδικό εκπαιδευτικό πρόγραμμα έχει το πιο ευνοϊκό αποτέλεσμα σε νεαρά παιδιά με αυτισμό. Αυτά τα ειδικά εκπαιδευτικά προγράμματα  παρέχουν το είδος και την ποσότητα σαφήνειας και προβλεψιμότητας που χρειάζονται τα παιδιά αυτά για να ενισχυθεί η ανάπτυξή τους.  Όταν τους παρέχουμε δομή, τα βοηθάμε να οργανωθούν και να ανταποκριθούν καλύτερα στο περιβάλλον τους. Τα είδη δομής που ενσωματώνει το TEACCH είναι:
Α) Φυσική οργάνωση : Η φυσική διάταξη της τάξης είναι πολύ σημαντική. Η χρήση οπτικά ξεκάθαρων περιοχών και ορίων για συγκεκριμένες δραστηριότητες βοηθά τα παιδιά να αντιληφθούν καλύτερα το περιβάλλον. Ένα ξεκάθαρα οργανωμένο δωμάτιο τονίζει τις συγκεκριμένες δραστηριότητες
Β) Ημερήσιο πρόγραμμα : Είναι το ημερήσιο εξατομικευμένο πλάνο του παιδιού που το ενημερώνει για τις δραστηριότητες της ημέρας του. Τον ενημερώνει για το τι πρόκειται να συμβεί, καθώς και την σειρά με την οποία πρόκειται να συμβεί, με τρόπο που να μπορούν να το δουν και να το κατανοήσουν. Με τον τρόπο αυτό μπορούν να αλλάζουν δραστηριότητες και δεν παραμένουν προσκολλημένα σε μια ρουτίνα. Τους βοηθάει επίσης να προβλέπουν γεγονότα και να είναι διαρκώς ενήμερα για το τι θα κάνουν παρακάτω, μειώνοντας έτσι το άγχος που προέρχεται από το να μην γνωρίζουν τι να περιμένουν και πότε να το περιμένουν.
Γ) Σύστημα εργασίας : Αποτελεί τον τρόπο οργάνωσης μιας δραστηριότητας στο σχολείο ή στο σπίτι. Πληροφορεί τους μαθητές τι να κάνουν όταν βρίσκονται στους ανεξάρτητους χώρους εργασίας χωρίς επίβλεψη από τον θεραπευτή. Τα ατομικά αυτά συστήματα εργασίας μεταφέρουν  4 ειδών πληροφορίες
1. Ποια εργασία πρέπει να κάνουν
2. Πόση είναι αυτή η εργασία
3. Πως θα καταλάβουν ότι τελείωσαν
4. Τι θα συμβεί μετά την ολοκλήρωσή της
Ανάλογα με το λειτουργικό επίπεδο του παιδιού μετατρέπουμε και το σύστημα εργασίας π.χ. ένα υψηλά λειτουργικό παιδί μπορεί να έχει ένα γραπτό σύστημα εργασίας ενώ για ένα χαμηλότερα λειτουργικό παιδί μπορεί να χρησιμοποιηθούν εικόνες, σύμβολα, χρώματα, αντικείμενα κτλ.
Δ) Οπτική δομή : Είναι πολύ σημαντική και μπορεί να επιτευχθεί με διάφορους τρόπους όπως, οπτική σαφήνεια (διακριτά υλικά, ξεκάθαρα καθήκοντα), οπτική οργάνωση(οργάνωση των υλικών για αποτελεσματικότερη επεξεργασία πληροφοριών) και οπτικές οδηγίες (οπτική αναπαράσταση του πως πρέπει να γίνει κάτι)

Πηγή: www.my-family.gr


2 Απριλίου: Παγκόσμια Ημέρα Αυτισμού


Αφιερωμένη στα αυτιστικά άτομα είναι η 2α Απριλίου μετά από απόφαση της γενικής συνέλευσης του ΟΗΕ. Σκοπός της ημέρας αυτής είναι η ενημέρωση της παγκόσμιας κοινής γνώμης για τον αυτισμό και την ευαισθητοποίηση σχετικά με την ομαλή ένταξη των ατόμων στην κοινωνία.


Τι είναι ο αυτισμός;
Ο αυτισμός είναι μια μια πολύπλοκη νεύρο-ψυχιατρική διαταραχή που οδηγεί σε ποικίλες δυσκολίες και εμποδίζει την ομαλή ανάπτυξη του ανθρώπου, απομονώνοντάς τον. 



Το φάσμα του αυτισμού χαρακτηρίζεται, σε διαφορετικούς βαθμούς, από δυσκολία στην κοινωνική αλληλεπίδραση και την κοινωνική κατανόηση και συναισθηματική συναλλαγή, από δυσκολίες στη λεκτική και τη μη λεκτική επικοινωνία, καθώς και από επαναλαμβανόμενες, στερεότυπες συμπεριφορές και δραστηριότητες που επηρεάζουν την λειτουργικότητα του ατόμου.



Μπορεί να συνδέεται με νοητική αναπηρία, με δυσκολίες συγκέντρωσης και συντονισμού των κινήσεων και με θέματα σωματικής υγείας όπως διαταραχές στον ύπνο και γαστρεντερικές διαταραχές. Μερικά άτομα με αυτισμό παρουσιάζουν εξαιρετικές ικανότητες και διαπρέπουν στη μουσική, τα μαθηματικά ή τις τέχνες.



Ο αυτισμός φαίνεται να έχει τις ρίζες του στην πολύ πρώιμη ανάπτυξη του εγκεφάλου. Ωστόσο, τα πιο εμφανή σημάδια και συμπτώματα του αυτισμού πρωτοεμφανίζονται στην ηλικία των 2 ή 3 ετών, μπορούμε δηλαδή να πούμε με ασφάλεια ότι εκδηλώνεται πριν από την ηλικία των 3 ετών και διαρκεί για όλη τη ζωή.


Πόσο συχνός είναι ο αυτισμός;
Μόνο στην Αμερική, 1 στα 110 παιδιά έχει κάποια μορφή αυτισμού, μια αύξηση της τάξεως του 600% κατά τις δύο τελευταίες δεκαετίες. Η προσεκτική έρευνα καταδεικνύει ότι μόνο εν μέρει αυτή η αύξηση μπορεί να δικαιολογηθεί από τη βελτίωση στα διαγνωστικά μέσα και από την αύξηση της ευαισθητοποίησης. Παράλληλα, σύμφωνα με τις μελέτες, ο αυτισμός είναι τρεις με τέσσερις φορές πιο συχνός στα αγόρια από ότι στα κορίτσια.



Περισσότερα παιδιά διαγιγνώσκονται με αυτισμό από ότι συνολικά με καρκίνο παιδικής ηλικίας, με νεανικό διαβήτη ή με AIDS. Tα στατιστικά στοιχεία δείχνουν ότι τα ποσοστά εμφάνισης μορφής αυτισμού αυξάνονται κατά 10 με 17 τοις εκατό ετησίως. Δεν υπάρχει καμία επιβεβαιωμένη εξήγηση για αυτή τη συνεχή αύξηση, αν και οι καλύτερες διαγνωστικές μέθοδοι και η περιβαλλοντική επίδραση θεωρούνται οι δύο πιο σημαντικοί λόγοι.



Τι προκαλεί τον αυτισμό;



Δεν υπάρχει μια και μοναδική αιτία του αυτισμού, όπως ακριβώς δεν υπάρχει ένα και μόνο είδος αυτισμού. Κατά τα τελευταία πέντε χρόνια, οι επιστήμονες έχουν εντοπίσει μια σειρά από σπάνιες γονιδιακές αλλαγές ή μεταλλάξεις, που σχετίζονται με τον αυτισμό. Ένας μικρός αριθμός από αυτές είναι ικανός να προκαλέσει αυτισμό από μόνος του, αν και οι περισσότερες περιπτώσεις αυτισμού φαίνεται ότι προκαλούνται από έναν συνδυασμό των προαναφερόμενων γονιδίων που αυξάνουν τον κίνδυνο εμφάνισης αυτισμού, καθώς και από περιβαλλοντικούς παράγοντες που επηρεάζουν την πρώιμη ανάπτυξη του εγκεφάλου.



Με την αδιαμφισβήτητη παρουσία γενετικής προδιάθεσης για τον αυτισμό, υπάρχουν μια σειρά από μη γενετικούς ή περιβαλλοντικούς παράγοντες που φαίνεται ότι αυξάνουν περαιτέρω τον κίνδυνο να αναπτύξει ένα παιδί αυτισμό. Αυτοί οι παράγοντες κινδύνου περιλαμβάνουν γεγονότα πριν και κατά τη διάρκεια του τοκετού. Αυτά είναι η μεγάλη ηλικία και των δύο γονέων κατά τη σύλληψη, το να ασθενήσει η μητέρα κατά την κύηση και ορισμένες δυσκολίες που μπορεί να παρουσιαστούν κατά τη γέννηση, ιδιαίτερα εκείνες που σχετίζονται με μη επαρκή οξυγόνωση του εγκεφάλου του μωρού. Είναι σημαντικό να έχουμε κατά νου όμως ότι αυτοί οι παράγοντες, δεν προκαλούν αυτισμό από μόνοι τους, αλλά αυξάνουν τον κίνδυνο σε συνδυασμό με τους γενετικούς παράγοντες.



Σύγχρονες έρευνες υποστηρίζουν ότι ο κίνδυνος είναι μειωμένος για τις γυναίκες που λαμβάνουν βιταμίνες κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης αλλά και πριν ακόμα από τη σύλληψη (ειδικά αυτές που περιέχουν φολικό οξύ). 
Ταυτόχρονα, ολοένα και περισσότερο, οι ερευνητές εξετάζουν το ρόλο του ανοσοποιητικού συστήματος στον αυτισμό.



Συνοπτικά λοιπόν, οι τομείς της έρευνας για το τι προκαλεί τον αυτισμό περιλαμβάνουν: γενετική προδιάθεση και γενετικούς παράγοντες, διαφοροποιήσεις στη δομή του εγκεφάλου, ελλείψεις σε ένζυμα/ βιταμίνες/μέταλλα, μολύνσεις, περιβαλλοντικούς παράγοντες, κλπ, χωρίς όμως να περιορίζονται μόνο στα παραπάνω. Οι έρευνες σε μεγάλο βαθμό επικεντρώνονται στην γενετική βάση.



Διάγνωση
Η έγκαιρη διάγνωση επιτρέπει την παροχή οικογενειακής υποστήριξης, πρόωρης παρέμβασης που θα έχει ως αποτέλεσμα μεγάλο όφελος για το παιδί, αντιμετώπιση των ιδιαίτερων αναγκών του, κατανόηση της συμπεριφοράς του, βελτίωση των εκπαιδευτικών επιδόσεων του και των γνωστικών ικανοτήτων του, σωστότερη ανάπτυξη.



Τα βασικά χαρακτηριστικά του αυτισμού είναι τρία:



Διαταραχή της επικοινωνίας (δυσκολίες στην χρήση της γλώσσας και της ομιλίας, ελλειμματική κατανόηση και προβλήματα κατανόησης εννοιών, κλπ).



Διαταραχή της φαντασίας, (με εμμονική ενασχόληση με συγκεκριμένα ενδιαφέροντα και στερεότυπες συμπεριφορές και απουσία ευελιξίας στη σκέψη και προσαρμογής σε καταστάσεις, κλπ).



Διαταραχή της κοινωνικότητας (φτωχή κοινωνική επαφή, αλληλεπίδραση που προκαλεί σύγχυση, κλπ).



Υπάρχει θεραπεία;
Κάθε άτομο με αυτισμό είναι μοναδικό. Το φάσμα του αυτισμού είναι πολύ μεγάλο και στην μία άκρη του περιλαμβάνει την τυπική μορφή του αυτισμού, ενώ στην άλλη περιλαμβάνονται οι μορφές υψηλής λειτουργικότητας, με ενδιάμεσα διάχυτες, διάφορες αναπτυξιακές διαταραχές.



Πολλοί αυτιστικοί έχουν εξαιρετικές δεξιότητες: ακαδημαϊκές, μουσικές, κλπ. Περίπου το 40 τοις εκατό έχει πνευματικές ικανότητες που κυμαίνονται στο μέσο όρο ή ακόμα και πάνω από αυτόν. Πολλά υψηλής νοημοσύνης και λειτουργικότητας άτομα με κάποια μορφή αυτισμού δεν αποκλείεται να μην διαγιγνώσκονται ποτέ και να αντιμετωπίζουν τα προβλήματα τους μόνα τους και να διαπρέπουν στην κοινωνία, χωρίς ταυτόχρονα να «στιγματίζονται».



Πράγματι, πολλά άτομα στο αυτιστικό φάσμα θα έπρεπε να είναι υπερήφανα για τις ικανότητες τους και τον ξεχωριστό τους τρόπο θέασης του κόσμου και της πραγματικότητας.



Κάποιοι αυτιστικοί βέβαια έχουν σημαντικές αναπηρίες και δεν είναι σε θέση να ζήσουν ανεξάρτητα: σημαντικό ποσοστό ατόμων με αυτισμό, ενώ μπορεί μέσω της εκπαίδευσης να αναπτύξει τις ικανότητες του, δεν μπορεί παρόλα αυτά να ζήσει αυτόνομα, χωρίς διαρκή φροντίδα. Μπορεί όμως να είναι υπεύθυνο ώστε να φέρνει σε πέρας απλές εργασίες.



Περίπου το 25 τοις εκατό των αυτιστικών ατόμων παρουσιάζουν γλωσσικές δυσλειτουργίες, αλλά μπορούν να μάθουν να επικοινωνούν με άλλα μέσα.



Όσο πιο πρώιμη η παρέμβαση τόσες οι πιθανότητες τα παιδιά με αυτισμό και να μην ξεχωρίζουν από τα υπόλοιπα, όσο ξεχωριστά κι αν είναι σε κάποιους τομείς.

Πηγή: www.newsbeat.gr